Listopad 25

ZNACZENIE WYRAŻENIA

W przypadku języka naturalnego (co także przysparza trudności jego analizie), dyrektywy znaczeniowe są nieścisłe, nieostre, o nieustalonym zakresie. Znaczy to, że większość słów języka naturalnego nie ma wy­raźnie podporządkowanych desygnatów, a ponadto to przyporządko­wanie jest „dynamiczne” (dzięki cechom języka potocznego, zwłaszcza jego otwartości). Przykładowo można podać takie wyrażenia, jak „woda”„błoto”, „młodzieniec” — „chłopiec”, „kałuża” — „bajoro” itp., któ­rych znaczenie zmienia się zależnie od kontekstu.O   znaczeniu danego wyrażenia rozstrzyga ostatecznie m.in. zwyczaj językowy, tj. dominujący pogląd panujący w obrębie wspólnoty języ­kowej. E. Borel rozpatrując to zagadnienie na przykładzie starożyt­nego sofizmatu „kupy” (rozstrzygnąć: czy pewne nagromadzenie ziaren zboża można już nazwać „kupą” zboża), sugeruje przyjęcie następują­cego kryterium: „Prawdopodobieństwo pozytywnego rozstrzygnięcia wzrasta ze wzrostem liczby ziaren i równać się będzie jeden, gdy bę­dziemy pewni, że każdy mówiący językiem J nazwie to nagromadzenie ziaren «kupą»”.



Opublikowano 25 listopada 2015 przez adminw kategorii Bez kategorii

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *