Listopad 25

WIEDZA JEDNOSTKI

Stawiam sobie bowiem znacznie węższe, od nakreślonych powyżej, zadanie. Pytam mianowicie o wiedzę jednostki na temat znaków miary, należących do systemu języka. Zasta­nawiam isię zatem nad określającymi tę problematykę zagadnieniami, tzn. 1) nad genezą i rozwojem potrzeby poznawczej w zakresie „miar” i ka­tegorii podstawowych (na przykładzie „czasu”); 2) nad istotą i funkcjami języka naturalnego oraz interpretacją pojęć; 3) nad pojęciem znaki^ mia­ry i wiedzy o znakach miary, nad podmiotowymi modyfikacjami tej wie­dzy, jak również nad jej funkcją orientacyjną. Proponowane podejście ma na celu wzbogacenie danych o relacjach, zachodzących między jednostką a otoczeniem przez analizę (wyrażanej za pomocą znaków języka) orientacji w tym, co się znajduje i dzieje wokół człowieka, czyli orientacji w miarach rzeczy (cech) i zdarzeń *. Przy tym „orientację w . . .” traktuję jako operacyjny, pragmatyczny wymiar „wie­dzy o . . .”, podlegający badaniu i pozwalający na wnioskowanie o ukry­tym „tworze” — wiedzy systemowej.



Opublikowano 25 listopada 2015 przez adminw kategorii Cechy i zdarzenia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *