Listopad 25

PSYCHOLOGIA A BADANIE JĘZYKA

Nie można zaprzeczyć słuszności, wypowiadanego przez przedstawi­cieli różnych dyscyplin nauki, twierdzenia o społecznym i podmiotowym (psychologicznym) charakterze zjawisk językowych. Zapowiadana raz jako możliwość, raz jako konieczność, współpraca psychologów i językoznaw­ców wywodzi się właśnie z przekonania o wspólnym przedmiocie zain­teresowań. Dotąd współpraca ta polegała często na próbach redukcji teorii lingwistycznych do teorii psychologicznych, czego przykładem są chociażby poczynania behawiorystów.Co prawda, psycholingwistyka współczesna, której zależenia są fuzją twierdzeń zwłaszcza N. Chcmsky’ego i psychologii rozwojowej, docieka m.in. istoty mechanizmów psychicznych towarzyszących aktom użycia języka (tzn. formułowania i rozumienia wypowiedzi) oraz próbuje roz­strzygnąć sporną kwestię istnienia wyłącznie językowych, czy tez i po­za językowych fo: m myślenia. Jednakże zakres tych zamierzeń koncen­truje się zwłaszcza na problematyce uczenia się języka. I tu nie uwzględ­nia się, że w odniesieniu głównie do człowieka dorosłego, a nie wyłącz­nie dziecka,, język służy podstawowym formom jego działalności (po­znaniu i komunikacji).



Opublikowano 25 listopada 2015 przez adminw kategorii Cechy i zdarzenia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *