Listopad 25

PRAWIDŁOWOŚĆ HIPOTEZY

Z taką hipotezą nie zgadza się I. S. Timofiejew, który uważa, że wyrażenia antonimiczne przeciwstawiające kategorię „jednego” kate­gorii „wielu”, rozwinęły się wtórnie, na tle ludzkich możliwości poznaw­czych do uchwycenia w bezpośrednim oglądzie prostych wielości typu „dwa”, „trzy”, „cztery”. Dopiero taki sposób różnicowania ilości (o cha­rakterze myśli i wyrażeń „jedno-dwa”, „jedno-trzy’), stymulował roz­wój językowych form kategorii liczby wyrażanej w liczbie gramatycznej „pojedynczy — podwójny — potrójny … — wielościowy”. W tym rozu­mieniu, gramatyczna kategoria liczby była praźródłem znaczenia liczb. Na rzecz prawdziwości hipotezy Panfiłowa przemawia to, że w wielu językach gramatyczna kategoria liczby pojawia się po liczebnikach. Po­nadto, jak podaje autor omawianej hipotezy, istnieją języki, w których występuje system leksykalnych znaczeń liczbowych, lecz nie ma grama­tycznej kategorii liczby (np. język chiński) oraz w których obok pojęcia liczby pojedynczej i mnogiej funkcjonują równocześnie formy podwój­nej, rzadziej potrójnej i bardzo rzadko poczwórnej liczby (np. koreań­ski, eskimoski).



Opublikowano 25 listopada 2015 przez adminw kategorii Cechy i zdarzenia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *