Listopad 25

NABYWANIE DOŚWIADCZENIA

Dlatego pewnym rozwiąza­niem jest formułowanie definicji opisowych tego nieostrego, pojęcia. Rozwiązanie to stosują autorzy Słoumika psychologicznego, definiujący „doświadczenie” jako „ogół wiedzy, nawyków, umiejętności, jakie jed­nostka zdobywa w ciągu swojego życia i[. . .], całokształt poznawczo-emo- cjonalno-działaniowych treści związków czasowych, jakie powstały i funk­cjonują u danego osobnika” . W opisie tym można dopatrzeć się zgodno­ści z podaną w 1910 r. definicją E. Abramowskiegon: „w świecie duchowym nic nie ginie i [. . .] cała przeszłość osobnika [.. .] istnieje całkowi­cie i ciągłe [. . .]. Jest to [. ..] nasze wyczuwanie siebie, zachowujące jedność i ciągłość pomimo wszelkich zmian warunków życia, zdrowia i myśli; głęboki podkład naszego charakteru i temperamentu [. .Popularną w polskiej psychologii jest koncepcja doświadczenia przed­stawiona przez J. Reykowskiego i G. Kochańską . Nabywanie doświad­czenia indywidualnego rozumie się w niej jako ,,proces tworzenia takich struktur, które reprezentują obiektywne relacje”, stąd doświadczenie to „wiedza o otoczeniu i nadbudowana nad nią «struktura Ja»”.



Opublikowano 25 listopada 2015 przez adminw kategorii Cechy i zdarzenia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *