Listopad 25

KONCENTRACJA POSTAWY

Moż­na zatem przypuszczać, że postawa koncentrującą się „na przyszłości” (opisana jako a3) jest postawą dominującą, co równocześnie pozwala na postawienie dość optymistycznej hipotezy o przypisywaniu przez jedno­stkę znacznej roli działaniom aktualnym i własnej aktywności oraz o przeświadczeniu o ich skutecznoosci w sensie implikacji zdarzeń przy­szłych; bądź hipotezy raczej pesymistycznej — o niejako „odrzucaniu” teraźniejszości z nadzieją na „jutro”. Tę drugą hipotezę sformułował swego czasu B. Pascal: „Przeżywając czas, nie cenimy chwili obecnej. […] I w ten sposób tracimy tę jedyną chwilę, która jest naszym cza­sem: teraźniejszość. Jeśli myślimy o naszym teraz, to tylko po to, by z jego pomocą sięgać w przyszłość. W ten sposób właściwie nie żyjemy nigdy, tylko wciąż spodziewamy się żyć” . W rozumieniu potocznym „teraźniejszość” obejmuje niewielkie ąuantum czasowe, którego wielkość jest różnicowana jednostkowo głównie ze względu na samopoczucie i warunkujące je okoliczności.



Opublikowano 25 listopada 2015 przez adminw kategorii Cechy i zdarzenia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *