Listopad 25

DOTYCHCZASOWY SPOSÓB

Dotychczasowy sposób „mierzenia”, polegający prawdopodobnie na bezpośrednim przyłożeniu do siebie danych przedmiotów i ich porówna­niu, pozwalał wykryć tylko wyraźne różnice. Jeszcze bardziej problema­tyczne było określanie owych różnic w odniesieniu do zdarzeń. Można było je określać tylko wówczas, gdy działanie jednego z czynników róż­nicujących było wyraźne lub też wówczas, gdy znaczna liczba czynni­ków działała w tym samym kierunku, przy czym rezultat tych zmian mu­siał być uchwytny percepcyjnie. Ów przełomowy moment (określany jako „ukoronowanie tendencji unifikacji metrologicznej” ), można cha­rakteryzować jako ten, w którym człowiek zdał sobie sprawę z ogrom­nej złożoności świata, jak również z ogromu problemów związanych z je­go „zmierzeniem”.Generalną tendencję w kwestii przeprowadzania pomiarów pośred­nich czy bezpośrednich w sensie logicznym czy empirycznym, z uży­ciem przyrządów pomiarowych czy też bez ich wykorzystania, określa wyraźne dążenie do maksymalizacji dokładności pomiarów różnych wiel­kości. Jest to naczelne zadanie nauki o mierzeniu — metrologii, a sze­rzej — to zagadnienie filozoficzne, podstawowe dla ogólnej metodologii nauk



Opublikowano 25 listopada 2015 przez adminw kategorii Cechy i zdarzenia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *